การปรากฏตัวของอาร์เธอร์ทำให้การเดินทางสู่หุบเขาลืมเลือนยิ่งซับซ้อนและน่าตื่นเต้นขึ้น เอลิน่ารู้สึกถึงพลังงานใหม่ที่ไหลเวียนในกายหลังจากสัมผัสเลือดของทูตสวรรค์ มันไม่ใช่พลังเวทมนตร์ธาตุแสงที่เธอคุ้นเคย แต่มันเป็นความรู้สึกที่คล้ายกับ "แรงสั่นสะเทือน" บางอย่างที่เต้นรำอยู่ในสายเลือดของเธอ เฟย์เองก็สังเกตเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงในตัวเอลิน่า ดวงตาของเธอดูลึกล้ำขึ้น และมีประกายบางอย่างที่ไม่อาจนิยามได้

"ท่านหญิงดูแข็งแกร่งขึ้นนะขอรับ" เฟย์กล่าวด้วยความชื่นชม

อาร์เธอร์พยักหน้า "พลังที่ไหลเวียนในตัวเจ้าหญิงนั้นเป็นสิ่งหายาก มันคือพลังแห่งสายเลือดบริสุทธิ์ที่ตื่นขึ้นจากการสัมผัสกับเลือดของทูตสวรรค์" เขามองไปยังป่าเบื้องหน้าด้วยสายตาที่จริงจัง "แต่พลังนี้ก็ดึงดูดสิ่งชั่วร้ายเช่นกัน"

ขณะที่พวกเขาเดินลึกเข้าไปในหุบเขา อากาศก็เริ่มหนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆ เสียงกระซิบของป่าไม่ได้เป็นเพียงเสียงร่ำไห้อีกต่อไป แต่มันเริ่มแปรเปลี่ยนเป็น "เสียงหวีดหวิว" ที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความเคียดแค้น ต้นไม้โบราณที่เคยบิดเบี้ยว เริ่มมีเงาร่างคล้ายมนุษย์ปรากฏขึ้นจากกิ่งก้านที่เหยียดตรง ราวกับถูกสาปให้ติดอยู่กับพืชพรรณเหล่านั้น

"นี่มันอะไรกัน?" เอลิน่าเอ่ยอย่างตกใจ

"นี่คือผู้ที่ถูก 'คำสาปแห่งลมหายใจปีศาจ' ครอบงำ" อาร์เธอร์อธิบาย น้ำเสียงจริงจัง "เมื่อหลายร้อยปีก่อน ดินแดนแห่งนี้ถูกปีศาจโบราณเข้ายึดครอง มันได้ปลดปล่อยลมหายใจแห่งความมืดมิดออกมา ทำให้ผู้ที่สูดดมเข้าไปกลายเป็นส่วนหนึ่งของป่า ถูกจองจำอยู่ในความทุกข์ทรมานชั่วนิรันดร์"

ทันใดนั้นเอง "กระแสลมเย็นเฉียบ" ที่เต็มไปด้วยเสียงคร่ำครวญก็พัดโหมกระหน่ำเข้ามาในกลุ่ม ลมนั้นหอบเอาเศษใบไม้แห้งและฝุ่นละอองที่เน่าเปื่อยมาด้วย มันไม่ใช่ลมธรรมดา แต่มันคือลมที่เต็มไปด้วยพลังงานด้านลบที่กัดกินจิตวิญญาณของผู้ที่สัมผัส

เอลิน่ารู้สึกเจ็บปวดที่หน้าอกอย่างรุนแรง ราวกับมีบางสิ่งกำลังบีบรัดหัวใจของเธอ พลังเวทมนตร์ของเธอเริ่มอ่อนกำลังลงอย่างเห็นได้ชัด

"ท่านหญิง! ระวังขอรับ!" เฟย์ตะโกนเสียงหลง เธอพยายามใช้พลังภูติของเธอเพื่อสร้างเกราะป้องกัน แต่กระแสลมนั้นแข็งแกร่งเกินกว่าที่ภูติตัวน้อยจะรับไหว

อาร์เธอร์รีบเข้ามายืนขวางหน้าเอลิน่า แสงสีทองจากปีกของเขาส่องประกายเจิดจ้า เขาใช้พลังแห่งแสงขับไล่กระแสลมแห่งคำสาปนั้นออกไป แต่ถึงกระนั้น อาร์เธอร์ก็ยังต้องใช้พลังอย่างมหาศาล ใบหน้าของเขาเริ่มซีดเซียว

"กระแสลมนี้ไม่ได้มีเพียงแค่คำสาป แต่ยังมีความทรงจำอันเจ็บปวดของผู้ที่ถูกจองจำอยู่ด้วย" อาร์เธอร์อธิบายขณะที่พยายามฟื้นฟูพลัง "มันพยายามจะเข้าถึงจิตใจของเจ้าหญิงและดูดกลืนพลังที่เพิ่งตื่นขึ้นมา"

เอลิน่าพยายามรวบรวมสมาธิ เธอสัมผัสได้ถึงเสียงกระซิบที่แทรกซึมเข้ามาในความคิด เสียงแห่งความสิ้นหวัง ความแค้น และความเจ็บปวดของผู้ที่ถูกปีศาจทำลายล้าง พวกเขาต้องการหลุดพ้นจากพันธนาการ และดูเหมือนว่าพลังของเอลิน่าคือความหวังเดียวของพวกเขา

"ข้าจะต้องช่วยพวกเขา" เอลิน่ากล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

"นั่นเป็นความตั้งใจที่ดี แต่เจ้าหญิงต้องระวัง" อาร์เธอร์เตือน "พลังของคำสาปนั้นรุนแรงมาก หากเจ้าหญิงไม่สามารถควบคุมมันได้ มันอาจจะกลืนกินเจ้าหญิงไปตลอดกาล"

พวกเขายังคงเดินหน้าต่อไป แต่คราวนี้เอลิน่าเริ่มเรียนรู้ที่จะ "รับฟัง" เสียงกระซิบของสายลม เธอพยายามทำความเข้าใจความรู้สึกของผู้ที่ถูกจองจำ เธอใช้พลังที่ตื่นขึ้นมาใหม่ในตัว เพื่อสร้าง "เกราะแห่งจิตวิญญาณ" ที่ปกป้องเธอจากกระแสลมแห่งคำสาป และในขณะเดียวกันก็พยายามส่งพลังแห่งความหวังและความเข้าใจกลับไปให้แก่พวกเขา

ยิ่งเธอเข้าใจความเจ็บปวดของพวกเขามากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งรู้สึกถึงความรับผิดชอบที่หนักอึ้งมากขึ้นเท่านั้น ราวกับว่าชะตากรรมของหุบเขาแห่งนี้ และผู้ที่ถูกสาป กำลังแขวนอยู่บนเส้นด้ายบางๆ ที่เชื่อมโยงกับปีกที่ไม่อาจโบยบินของเธอ

ในขณะที่พวกเขากำลังจะออกจากส่วนที่ถูกครอบงำด้วยคำสาปแห่งลมหายใจปีศาจ จู่ๆ ต้นไม้ต้นหนึ่งที่ดูเหมือนจะเก่าแก่ที่สุดและเต็มไปด้วยเถาวัลย์มากที่สุด ก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เงาร่างคล้ายมนุษย์ที่ถูกจองจำอยู่ในนั้นเริ่มบิดเบี้ยวและพยายามปลดปล่อยตัวเองออกมา

"ระวัง! มันกำลังจะตื่นขึ้น!" อาร์เธอร์เตือน

จากใจกลางของต้นไม้ ปรากฏ "ร่างเงาสีดำทมิฬ" ที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่เต็มไปด้วยหนามแหลมและเปล่งพลังแห่งความมืดมิดออกมาอย่างรุนแรง ดวงตาสีแดงฉานของมันจ้องมองมายังเอลิน่าด้วยความเกลียดชัง

"เจ้า...ผู้มีสายเลือดบริสุทธิ์...จะต้องถูกจองจำเช่นเดียวกับพวกเรา!" เสียงแหบพร่าที่เต็มไปด้วยความแค้นดังก้องในอากาศ

นี่คือผู้ที่ถูกคำสาปกลืนกินจนกลายเป็นปีศาจอย่างสมบูรณ์ และดูเหมือนว่ามันกำลังตามหาเอลิน่าโดยเฉพาะ

เอลิน่ารู้ว่านี่คือการทดสอบครั้งสำคัญ ไม่ใช่แค่การต่อสู้ด้วยพละกำลัง แต่เป็นการต่อสู้กับความมืดมิดที่พยายามจะกัดกินจิตวิญญาณของเธอ และปีกที่ไม่อาจโบยบินของเธอ จะต้องเป็นกุญแจสำคัญในการปลดปล่อยคำสาปนี้ให้หมดไปจากหุบเขาแห่งนี้